داشبورد به عنوان یکی از اجزای اصلی فضای داخلی اتوبوس، نه تنها کنترل های عملیاتی را در خود جای می دهد، بلکه به طور قابل توجهی بر تجربه رانندگی و سواری و همچنین دوام طولانی مدت- تأثیر می گذارد. مواد کامپوزیت PVC/ABS و TPU/ABS در حال حاضر گزینه‌های اصلی برای داشبورد اتوبوس هستند. هر کدام مزایا و معایب متمایزی را در مورد عملکرد، هزینه و اثرات زیست‌محیطی ارائه می‌دهند، در نتیجه نیازهای عملیاتی مختلف و موقعیت بازار مدل‌های مختلف اتوبوس را برآورده می‌کنند.
مزیت اصلی داشبوردهای کامپوزیت PVC/ABS در کارایی استثنایی{0}}هزینه و پردازش عالی آنها نهفته است. این ماده با ترکیب چکش‌خواری PVC با استحکام ABS، فرآیند قالب‌گیری را ساده می‌کند و امکان ایجاد اشکال پیچیده‌ای را فراهم می‌کند که نیازهای طراحی داشبورد مدل‌های مختلف اتوبوس را برآورده می‌کند. علاوه بر این، هزینه تولید پایین آن، آن را به انتخابی ایده‌آل برای تولید انبوه مدل‌های اتوبوس ارزان{3}} تبدیل می‌کند. علاوه بر این، این ماده دارای یک سطح بسیار صاف است- که می‌تواند از طریق فرآیندهایی مانند رنگ‌آمیزی با اسپری بهبود یابد{6}}و مقاومت خوبی در برابر سایش و خوردگی نشان می‌دهد، که آن را قادر می‌سازد تا در برابر خراش‌های جزئی و تخریب محیطی که در طول عملیات روزانه اتوبوس با آن مواجه می‌شود مقاومت کند. در ابتدا، این متریال حس لمسی نرمی را ارائه می‌دهد و به یک فضای داخلی راحت کمک می‌کند. با این حال، کاستی های آن نیز کاملا مشهود است: قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دمای بالا یا نور مستقیم خورشید می تواند منجر به مسائلی مانند تغییر شکل، پیری و ترک شود. علاوه بر این، اعتبار زیست محیطی آن صرفاً متوسط است، زیرا پردازش آن ممکن است گازهای مضر ایجاد کند. علاوه بر این، چقرمگی آن در محیط‌های{10}در دمای پایین کاهش می‌یابد، و در نتیجه مقاومت ضربه‌ای کمی پایین‌تر در مقایسه با گزینه‌های جایگزین دارد.
در مقابل، داشبوردهای کامپوزیت TPU/ABS کارایی بالا و پایداری محیطی را در اولویت قرار می‌دهند و آنها را به انتخاب ترجیحی برای مدل‌های اتوبوس متوسط-تا-بالا- تبدیل می‌کنند. ادغام TPU به طور قابل توجهی مقاومت مواد را در برابر پیری و اشعه ماوراء بنفش افزایش می‌دهد، و تضمین می‌کند که در برابر محو شدن و ترک خوردن در طول دوره‌های طولانی استفاده مقاوم می‌ماند{4}}یک ویژگی حیاتی برای تحمل شرایط محیطی پیچیده در طول عملیات اتوبوس در فضای باز. علاوه بر این، چقرمگی فوق‌العاده‌ای را در دماهای پایین نشان می‌دهد، مقاومت ضربه‌ای قوی را حفظ می‌کند-و در برابر شکستگی بسیار مقاوم است-حتی در آب و هوای سرد. علاوه بر این، مواد TPU/ABS عملاً بی بو هستند و با استانداردهای حفاظت از محیط زیست مطابقت دارند. مقاومت سایشی آن از PVC/ABS پیشی می گیرد و به آن امکان می دهد در طول زمان در برابر تماس فیزیکی و اصطکاک مکرر مقاومت کند و در نتیجه عمر طولانی تری را تضمین کند. علاوه بر این، الزامات خاص برای قرار دادن سیستم های کیسه هوای مخفی را برآورده می کند و تضمین های ایمنی پیشرفته ای را ارائه می دهد. با این حال، نقطه ضعف اصلی آن در هزینه بالاتر آن نهفته است. قیمت مواد اولیه چندین برابر PVC/ABS است و فرآیند تولید از نظر فنی پیچیده‌تر است و در نتیجه هزینه‌های کلی تولید داخلی خودرو را افزایش می‌دهد. علاوه بر این، بافت سطح آن نسبتاً سخت‌تر است و در ابتدا در مقایسه با PVC/ABS، حس لامسه کمتری را ارائه می‌دهد.
به طور کلی، داشبوردهای PVC/ABS برای اتوبوس‌های کلاس اقتصادی{1} مناسب هستند که کنترل هزینه و عملکرد اساسی را در اولویت قرار می‌دهند و به طور مؤثر نیازهای اساسی عملیات روزانه را برآورده می‌کنند. در مقابل، داشبوردهای TPU/ABS برای اتوبوس‌های متوسط تا{{4}بالا{5} مناسب‌تر هستند، زیرا دوام برتر، سازگاری با محیط زیست، و ویژگی‌های ایمنی بیشتر با نیازهای عملکردهای با کیفیت بالا مطابقت دارد. انتخاب مواد باید با در نظر گرفتن موقعیت اتوبوس در بازار، محیط عملیاتی، و محدودیت‌های بودجه تعیین شود و در نتیجه تعادلی بین عملی بودن و هزینه{9}}اثربخشی ایجاد شود.